Dwadzieścia cztery pytania.

Każde wycofanie staje się incydentem, a strach przed nim spowalnia każde kolejne wydanie.

Nieprzetestowana kopia to wiara, nie kontrola. Pierwsze prawdziwe odtworzenie to zły moment na odkrycie luki.

Czas odtworzenia to czas przypominania sobie, a pamięć należy do osoby, która akurat jest na urlopie.

Taki zasób jest niewidoczny dla przeglądu, nieobecny w planie i pierwszy psuje się po cichu.

Koszt wdrożenia nowej osoby rośnie. Jeśli ścieżka nie jest opisana, każdy nowy pracownik płaci ten sam podatek.

Testowane jest co innego niż wydawane, więc staging przestaje być dowodem.

Doradcza bramka to komentarz. Pokrycie testami spada, choć nikt tego nie postanowił.

Łączenie zmian, żeby zmniejszyć ryzyko, zwiększa je: większe wydania psują się mocniej i trudniej wskazać przyczynę.

Dział wsparcia staje się systemem monitoringu, a pierwszy sygnał przychodzi już zdenerwowany.

Czas diagnozy rośnie z liczbą usług, czyli odwrotnie, niż obiecywała architektura.

Alerty bez działania uczą ludzi ignorować te, które wymagają działania.

Bez niego za ten sam incydent płaci się wielokrotnie i za każdym razem wydaje się nowy.

Z jedną liczbą nic nie da się zrobić. Przypisanie kosztów zamienia skargę w decyzję.

Incydenty kosztowe wychodzą na koniec miesiąca, gdy już się wydarzyły.

Bezczynny staging to najczęstsza pozycja, której nikt nigdy nie bronił na głos.

Maszyny są dobierane pod najgorszy dzień pierwszego miesiąca i nigdy potem nie są sprawdzane.

Jedno wyłudzone hasło oznacza pełne przejęcie, a ślad audytowy nie pokaże, co się stało.

Rotacja staje się niemożliwa, więc się nie odbywa, więc wyciek jest trwały.

Dostęp przeżywa zatrudnienie, po cichu, i nikt tego nie zauważa aż do audytu albo włamania.

Zasięg szkód automatyzacji staje się zasięgiem szkód każdego laptopa.

To nie jest ryzyko kadrowe, tylko pojedynczy punkt awarii z okresem wypowiedzenia.

Rzadkich zadań nikt nie pamięta, wykonuje się je pod presją i zwykle w najgorszym momencie.

Każda dawna decyzja jest rozgrywana od nowa, a uzasadnienie odtwarzane z domysłów.

Zależność od dostawcy jest w porządku, dopóki dostawca nie zniknie, a zależność nie była nigdzie zapisana.